Twoja lokalizacja: Cała Polska [zmień lokalizację]
Kontrast: A A A
Czcionka: A A+ A++
REPORTAŻE

POLECANE MIEJSCA

Miejsce przyjazne

Parafia rzymskokatolicka p.w. św. Rocha i św. Marcina

Dodano: 2017-02-03
http://sw_roch.republika.pl/

Parafia rzymskokatolicka p.w. św. Rocha i św. Marcina

Kościół dostępny dla osób niepełnosprawnych - poruszających się na wózku.

Słocina – wieś (aktualnie również w części osiedle miejskie) położona w odległości około 4 km na południowy wschód od centrum Rzeszowa. Posiada długą historię (zebraną w licznych opracowaniach). Zachowana najstarsza wzmianka o Słocinie pochodzi z roku ok. 1349, zaś o parafii rzymsko-katolickiej z 1419 r. Z tego to okresu – końca XIV, początku XV w. – pochodził pierwszy, drewniany kościół parafialny, prawdopodobnie ufundowany przez Ottona Pileckiego, dziedzica Słociny. Kościół spłonął, ale w 1466 r., Jan Pilecki, wojewoda krakowski, wystawił odnowienie fundacji kościoła w Słocinie. Wzniesiona z fundacji Jana Pileckiego świątynia była już murowana i konsekrowana pw. Św. Marcina bpa i wyznawcy. W 1624 roku została złupiona i zniszczona podczas najazdu Tatarów. Jej restauracji dokonał proboszcz słociński, ks. Adam Podgóski. W otoczeniu świątyni powstał obszerny cmentarz, zadrzewiony, otoczony murem. Rozbudowywany w ciągu wieków obiekt ten funkcjonował aż do 1913 r. Zastąpiony został, wybudowaną w latach 1913-1916, murowaną, trzynawową, neogotycką świątynią. Budowniczym kościoła był ks. Roman Malinowski, dziekan rzeszowski. Polichromię wykonał artysta malarz Julian Makarewicz. Świątynię poświęcono 11.11.1916 r., a konsekrowano 8.05.1932 r. pod wezwaniem Św. Rocha. Zmiana Patrona kościoła i parafii nastąpiła na wniosek parafian, pragnących w ten sposób okazać św. Rochowi wdzięczność za otrzymane łaski. Nowemu Patronowi poświęcono jeden z bocznych ołtarzy świątyni, w którym umieszczono Jego wizerunek łaskami słynący. W roku 2000, po objęciu parafii przez ks. Stanisława Tarnawskiego, rozpoczęto pierwsze - od czasu powstania kościoła - generalne prace związane z restauracją budynku świątyni, jej otoczenia oraz wnętrza. Stare pokrycie dachu zastąpiono blachą miedzianą (2001), odrestaurowano elewację świątyni oraz wszystkich budynków należących do zespołu przykościelnego (2004). We wnętrzu można już podziwiać odnowione (2002-3) unikatowe malowidła J. Makarewicza oraz odnowione ołtarze (2004) wraz z nowym wystrojem prezbiterium (2001-3).

Komentarze
Jeśli chcesz dodać komentarz lub zobaczyć inne komentarze, musisz się zalogować.

ZOBACZ PODOBNE MIEJSCA